welvaart_prWaren we 30 jaar geleden minder gelukkig? Degenen, die toen nog niet geboren waren ongetwijfeld wel, maar ik niet. Ik geloof niet, dat ons bruto nationaal geluk is toegenomen. Toch is onze welvaart in die 30 jaar onmetelijk gestegen. Van wat we nu allemaal hebben, konden we simpelweg nog niet eens dromen, omdat we het ons niet eens konden voorstellen. De stijging van de welvaart heeft een hoop gevolgen en één ervan is, dat de gemeenschappelijke uitgaven fors zijn gestegen. Voor de gezondheidszorg is dat nog het meest. Daar is trouwens wel een correlatie tussen welvaart en welzijn, immers een oudere is met een kunstheup een stuk beter af, de kwaliteit van leven is daardoor sterk verhoogd. Toch geldt dat voor veel andere zaken niet.

Ik denk daar vaak aan, nu het allemaal wat minder gaat. De noodzaak om collectief te bezuinigen zit bij iedereen wel tussen de oren. We zijn langzaam boven onze stand gaan leven en dat is niet volhoudbaar. Stijgende kosten zijn daar natuurlijk een belangrijke oorzaak van. Bezuinigen is keuzen maken, maar op grond waarvan? In de politiek is het vaak een vorm van koehandel. Waar geen haan kraait, is snel wat geschrapt, en als twee honden vechten om een been, lopen we er met een boogje omheen. Maar als het nu klopt, dat de welvaart sterk is toegenomen en het welzijn weinig, dan moet er toch een manier te vinden zijn om te bezuinigen met behoud van welzijn? Anders gezegd, als we behoud van welzijn nu als hoofdcriterium nemen, is er dan niet een manier van bezuinigen te vinden die ons niet ‘schaadt’?
De theorie is leuk, maar hoe moet dat in de praktijk? Ik zie bijvoorbeeld ruime openingstijden als en vorm van welvaart; altijd alles kunnen doen, wanneer het individu het uitkomt. Het is wel gemakkelijker, maar met welzijn heeft het weinig te maken. Hetzelfde geldt voor hele gewone dingen zoals straatvegen en onderhoud van diverse zaken. Ook hier geldt: het moet volhoudbaar zijn, maar zolang ik geen enkel verstuik in een gat of kuil en met enig fatsoen kan wandelen of fietsen, wordt mijn welzijn niet aangetast. Behoud van welzijn. Voelt bij mij wel goed, hoe zit dat bij u?